در Linkin park نه کرت کوبین هست ، نه جان لنون و نه جیم موریسون .

اینجا مغز متفکری وجود ندارد.

هر یک از شش مرد، حکم یکی از ستون های این خیمه را دارند. هر کدام اگر نباشند ، خیمه فرو می افتد.

بیستم مارس 1998 بود و چستر بنینگتون ( chester Benington ) خواننده جوان اهل آریز نا به جای شرکت در جشن تولد بیست و دو سالگی اش کار روی دمویی از گروه xero  بود.

Xero به دنبال خواننده جدیدی می گشت.

چستر صدای خودش را روی این نوار بی کلام ضبط کرد و همان روز از پشت تلفن برای اعضای گروه پخش کرد.

به درخواست اعضای گروه ، از فردای همان روز برای امتحان به لس آنجلس رفت.

صدای او آن قدر انعطاف پذیر و قدرتمندبود که وقتی به عنوان اولین نفر ، شروع به خواندن کرد، باقی امتحان دهندگان بدون هیچ حرفی ، آنجارا ترک کردند و چستر همان روز با xero قرار داد همکاری بست .

مایک شینودا ( mike shinoda ) یک دور گه ژاپنی و رپ خوان گروه ، «دی جی » جوهان ( joe Hahn ) کره ای تبار، براد دلسون ( Brad Delson ) گیتاریست ، دیو فارول ( Dave farvell ) نوازنده گیتار بیس وراب بوردون ( RobBourdon ) در امر ، اعضای گروه بودند.

چند دوست دبیرستانی وبعدها دانشگاهی که در فکر خلق یک موسیقی نو متشکل از راک ، هیپ هاپ و نوراهای متنوع الکترونیکی بودند.

چیزی که هم به مذاق عامه هوادران موسیقی خوش بیایدوهم نظر منتقدان را به خود جلب کند.

موسیقی که بشود بارها و بارها آن را شنید والبته خسته نشد.

با این همه هیچ شرکتی تا آن موقع حاضر به عقد قرار داد با گروه نشده بود.

پس از ورود چستر ، گروه ابتدا به HybridTheory  وکمی بعد به خاطر مشکلات کپی رایت به linkin park تغییر نام داد.

به لطف یکی از دوستان گروه ، آن ها موفق شدند در سال 1999 با شرکت Wamer brothers قرار داد امضا کنند.

اولین آلبوم گروه با نام theory Hybrid ، اکتبر سال 2000 به بازار عرضه شد که با فروش نزدیک به ده میلیون کپی ، عنوان پرفروش ترین آلبوم سال 2001 را کسب کرد.

در مارس سال 2003 دومین آلبوم رسمی گروه به نام Mateora منتشر شد.

یک آلبوم پر فروش دیگر برای گروهی تازه کار تا سال 2005 گروه چندین پروژه جانبی انجام داد.

پس از حرف و حدیث های مبنی بر از هم پاشیده گروه و ... اعضای inkin park لدر نوامبر 2005 اعلام کردند که مشغول کار روی آلبوم سوم هستند.

کار طولانی وپروسواس روی آلبوم تا ماه های سال 2007 طول کشید و درست دو هفته پیش یعنی پانزده مه 2007 Minutes to Midnight وارد بازار شد.

اینکه linkin park  واقعاً در چه سبکی کار می کند مساله دشواری است.

موسیقی گروه تلفیقی از بسیار سبک ها در موسیقی است.

اما به طور کلی تنها می توان گفت که آن ها یک گروه راک هستند. پس از اینکه گروه به شهرت رسید، بسیاری از سایت های موسیقی و همین طور مجامع نقد موسیقی آن ها را در دسته «‌متال نو» ( Numetal ) قرار دادند.

متال نو نوعی از موسیقی متال است که در دهه نود میلادی ظاهر شد.

این سبک را Rap – Rock  نیز می نامند.

زیرا از نواهای راک ومتال به اضافه رپ خوانی در آن استفاده می شود.

اشعار این سبک بیش از هر چیز راجع به دوران کودکی و به طور خاص رنج های دوران کودکی ونوجوانی مثل سوء استفاده از کودکان، آزارهای روحی ، مشکلات اقتصادی – اجتماعی و معضلات خانوادگی است و به نحوی کاملا بیانی ترس های کودکی تا نوجوانی را بازگو می کند.

اشعاری صریح ، تند ، نقادانه و بسیار تلخ ، بیشتر از kom  و limp Bzkit به عنوان بهترین گروه های این سبک نام می برند.

آلبوم اول گروه شاید به خاطر اشعار شخصی و تند که اگر چه به گذشته اشاره می کرد اما لزماً درباره دوران کودکی نبود و تلفیق راک و رپ ، باعث شد که آن ها را هم در این سبک قرار دهند.

اعضای گروه هیچ وقت این موضوع را قبول نکردند.

براد دلسون می گوید « در آغاز ، هدف ما این بود که با هم از ژانرهای متفاوت مثل موسیقی الکترونیک ، هیپ هاپ و Altemativ آثاری بسازیم.

یعنی همه این ها را طوری در یک آهنگ بگنجانیم که از همدیگر قابل تشخیص نباشند.»

آن ها حتی امروز روی این موضوع که همواره تلاش می کنند سبکی ویژه خودشان داشته باشند، پافشاری می کنند.

جالب اینجاست که حتی یکی از همین سایت ها که آن ها را در شاخه متال نو قرار داده است ، خود عنوان می کند که قرار دادن آلبوم دوم گروه یعنی Meteora در این شاخه کار دشواری است و این مطلبی است که آن روزها خود اعضای linkin park هم به آن اشاره می کردند و حالا آلبوم جدید جای هیچ حرفی باقی نگذاشته است. Hybird Theory به عنوان اولین آلبوم گروه مجموعه ای بود که آهنگ ها بیش از هر چیز در آن بر دو نکته استوار بودند، اول موسیقی الکترونیک یعنی کاری که جوهان به عنوان « دی .جی » گروه انجام داد.

افکت های صوتی بی نظیری در سرتاسر آهنگ ها شنیده می شود که به آن ها حس و عمق قابل توجهی می بخشد.

و دوم ، اشعارتند و تیز، معترض و البته بسیار درون که ما یک شینودا وچستر بنیگتون می نوشتند.

در معنا واساساً پیام شعر ، آن ها همواره به این نکته اشاره کرده اند که با بیان مسائل ناخوشایند و تیره موجود در روابط آدم ، تلاش می کنند راهی برای برخورد و تحمل این مسایل به مخاطب خود نشان دهند.

شعر ها اکثراً خطاب به کسی نوشته شده اند که راوی را وادار و دروغ گویی می کند تا از خویشتن خویش جدا شود.

او گاهی همان کسی است که زخم هایی در روح راوی ایجاد کرده است و گاه همانی است که آرامش را از او گرفته است.

راوی ترسان ، سردرگم و آشفته اشعار که گاهی اوقات شخصیتی پارانوئید پیدا می کند، همواره درهمان جایی که تاریکی بیداد  می کند نقطه ای روشن از امید به بهبودی و آرامش را می یابد.                        

Ican , tseem

To find myself again

My walls are closing in

I,m ( without a sece of confidence

Pressure to Take

I , ve felt this wax befor

So insecure , ( crowlind)

آلبوم دوم گروه یعنی meterora  هم تقریباً به همین شیوه است.

البته در مورد هر دو این آلبوم ها ف نباید صدای بسیار خوب بنینگتون ، درام پرفراز و فرود و قوی بوردون ودر کل آهنگ های منحصر به فرد گروه را فراموش کرد.

اشعار meterora  کماکان به همان شیوه آلبوم قبلی است.

اما نکته ای که خیلی در این آلبوم به چشم می خورد ، مساله بحران هویت است.

همان چیزی که در اولین تک آهنگ از این مجموعه یعنی belong somewh – erel  از آن صبحت می شود.

هر چند این موضوع در این ترانه با مسائلی که قبلاً درباره آهنگ های آلبوم اول به آن ها اشاره شد ادغام می شود.

اما همان طور که از نام آلبوم نیز پیداست راوی اشعار با چالشی جدید روبه روست که شاید به این موضوع مربوط باشد که اعضای این گروه چند سفید پوست معمولی آمریکایی نیستند.

I wanna Heal

I wanna feel

Whai O thought was never real

Felt long I wanna to let go of the painl

Erase all the pain till it,s goen

I wenna feel

Like I, m close to something real

Wanted all along I want to find sometgingl , ve some where I Belond

اما آهنگ دیگری در این آلبوم وجود دارد که در شعر به مساله جدیدی اشاره ندارد.

اما موسیقی آن همان چیزی است که گروه به استناد آن سعی می کند خود را از زیر پرچم متال جدید بیرون بکشد.

Breeking the habit نسبت به باقی آهنگ های آهنگ آرام تری دارد. در آن از تکه های رپ خوانی شینودا خبری نیست و بنینگتون خیلی آرام تر از دیگر آهنگ ها می خواند.

آهنگ با صدایی شبیه شلیک گلوله آغاز می شود و به نواهای الکترونیک می رسد که آن ها هم خود به گیتاری آرم متصل می شوند.

به مجموعه این نواها درامی آرام تر می پیوندد و بعد چستر بنینگتون می خواند.

ریتم تقریباً یکنواخت گیتار تا پایان آهنگ خیلی کم فراز و فرود می گیرد و آهنگ با صدای حرکت قطاری درحال دور شدن پایان می گیرد.

اما اهمیت آهنگ آن است که بسیار مورد توجه گروه است .

آن ها از ساختن چنین آهنگی به خود می بالند ، آهنگی که کمترین شباهتی به آلبوم اول گروه ندارد و اگر کمی هوش به خرج بدهیم ، می توانیم سبک آلبوم را از روی آن حدس بزنیم.

Minutes to Midnight با فاصله چهار تر سال از meterora دو هفته پیش منتشر شد.

آلبومی که به رغم انتشار رسمی تاکنون در صدر جدول فروش قرار دارد و البته سبک دور از انتظار آن حرف و حدیث های مخالف و موافق بسیاری را به دنبال داشته است.

نام آلبومف خبر از انتظار آن حرف و حدیث های مخالف و موافق بسیاری را به دنبال داشته است.

نام آلبوم ، خبر از تغییرات مهمی در طرز فکر اعضای گروه می دهد. این نام اشاره به ساعتی نمادین به نام ساعت آخر الزمان دارد که در سال 1947 به انتکار گروهی از دانشمندان به عنوان معیار برای فاصله بشر تا نابودی ، پدید آمد وشمارش معکوس خود را تا نیمه شب ( سعات 21 ) که نماد پایان بشر قرض شده است ، آغاز کرد.

از سال 1947 تا کنون این ساعت با توجه به وقایع مختلف جهان چندین بار به جلو یا عقب کشیده شده است.

بیش از هر چیز بحران های مختلف درباره استفاده از سلاح های اتمی در تغییر آن موثر بوده است.

آخرین بار ، پس از حملات یازده سپتامبر و خروج ایالات متحده از پیمان ضدموشک های بالستیک ساعت تغییر کرد.

این ساعت درسال 1962 یعنی در زمان بحران موشکی کوباتا دو دقیقه به نیمه شب جلو کشیده شد.

انتخاب چنین نامی از سوی گروه برای آلبوم سوم، ما را مطمئن می کند که با دیدگاه های جدیدی از سوی آن ها برخورد خواهیم کرد.

دیدگاه هایی که در چهار سال وقفه در انتشار آلبوم جدید موقعیت ظهور و بروز نیافته بودند.

آلبوم با قطعه بی کلام الکترونیک به نام wake آغاز می شود.

آهنگ دوم Give up نام دارد.

آهنگی سنگین با ترانه ای با همان مضمون های قدیمی ،

Ieave out all the rest به آرامی آغاز می شود.

غمگین ، ملودیک ، سنگین وآرام و بنینگتون شروع به خواندن می کند.

اگر شما هم ازشنونده های قدیمی گروه باشید، ممکن است باور نکنید اما این واقعاً Iinkin park است .

بیش از هر چیز گیتار الکترونیک می شنوید و اگر بخواهم اظهار نظر کنم ، این بهترین آهنگ آلبوم است .

بیش از هر چیز گیتار الکترونیک می شنوید و اگر بخواهم اظهار نظر کنمف این بهترین آهنگ آلبوم است.

در انتهای آهنگ صداهایی شنیده می شود، به هم خوردن در ، صدای حرف زدن بنینگتون ، خندیدن شینودا و آهنگ بعدی با همان صداها آغاز می شود.

به دنبال آن یک گیتار شنیدنی می شنوید و بعد انگار که حادثه ای باور نگردنی رخ داده باشد، مایک شینودا شروع می کند به رپ خواندن ، صدای زنگوله ها صدای دست زدن دسته جمعی وجیغ و داد و دم گرفتن عده ای که شناخته نمی شود به صدای بنینگتون ختم می شود که درباره خون گیری می خواند.

ترانه ای که به روشنی و باظنزی بسیار درباره بوش است درباره گنگ و بی حاصلی آن و جان هایی که در عوض هیچ گرفته می شود و گویا دور ریخته می شوند . هر چند آن ها درمصاحبه های اخیر شان بیان کرده اند که نمی خواهند مفاهیم آهنگ ها به مسائل سیاسی محدود شود و البته هر کسی بخواهد، می تواند ازآن چنین برداشتی داشته باشد.

High No more sorrow – hand, s held نیز به همین ترتیب جنگ و البته سیاست های بوش را هدف قرار می دهند.

گروه حساسیت خود نسبت به مسائل روز جهان را به شکل بارزی در ویدیوی که به عنوان اولین تک آهنگ واولین ویدیوی آلبوم جدید منتشر شد، نشان می دهند.

استفاده از سلاح های اتمی ، فقر و گرسنگی ، آلودگی محیط زیست و دیکتاتورهای هر روز فزاینده جهان در ویدئو دیده می شود، اضطرابی عظیم از دقایق کوتاه باقی مانده تا نیمه شب ، اما آهنگ مورد علاقه گروه در این آلبوم آخرین آن است .

The little things give you away این طولانی ترین آهنگ گروه تا امروز است که یک ویژگی مهم دیگر نیز دارد ، براد دلسون برای اولین بار در این آهنگ گیتار سولو می نوازد.

قطعه ای تقریباً یک دقیقه ای که عمیقاً زیباست.اما آلبوم در میان هواداران با برخوردهای متفاوتی روبه رو شده است .

زیرا سبک آن اساساً جدید است .اگر چه مطمئناً در آلبوم park linkin شنیده می شود اما آهنگ ها به شدت آرام و ترانه ها در بسیاری موارد شاعرانه اند.

گرچه هنوز از امید حرف می زنند و با همه ناهنجاری های ایجاد شده درجهان از سوی بشر او را سزاوار بخشش می دانند ، اما موضوعات قدیمی خیلی درترانه های جایی ندارند.

آن ها رشد کرده اند.

ترانه ها بسیاری موجز شده اند.

این موضوع را خیلی ها ضعف آلبوم جدید دانسته اند، درحالی که آن ها به ایجاز رسیده اند و این پیشرفت بزرگی است .

این آلبوم گواه همان مساله قدیمی آن ها numetal نیستند.

آن ها هر چیزی را که حس کنند دوست دارند، می سازند وهر چیز را که نیازی به مطرح شدنش بدانند می گویند. آن ها فقط linkin park هستند.